| |
|
|
|
|
|
|
| |
 |
|
 |
|
 |
|
| |
| |
 |
|
 |
|
 |
|
| |
| |
 |
|
 |
|
 |
|
| |
| |
 |
|
 |
|
 |
|
| |
| |
 |
|
 |
|
 |
|
| |
| |
 |
|
|
|
|
|
| |
| |
|
|
|
|
|
|
| |
| |
|
|
|
|
|
|
| |
| |
» Σελίδα photo gallery |
|
| |
|
 |
|
 ΑΓΩΝΑΣ:
6/9/1964
Στην έδρα της Ferrari, μεταφέρθηκε η δράση του πρωταθλήματος, με τους Ιταλούς να είναι το μεγάλο φαβορί για τη νίκη. Κατεβάζουν και τρίτο μονοθέσιο με οδηγό τον Ludovico Scarfiotti, ενώ πολλές είναι οι συμμετοχές Ιταλών πιλότων. Ο Phil Hill μετά το σοβαρό του ατύχημα στην Αυστρία, μένει εκτός ομάδας και τη θέση του παίρνει ο ταλαντούχος John Love από την ομάδα του Ken Tyrell στη Formula Junior. Στα δοκιμαστικά η Ferrari του Surtees είναι η ταχύτερη, ενώ δίπλα του στη σχάρα εκκίνησης βρέθηκαν οι Gurney και Graham Hill. Ο Jim Clark έμεινε στη δεύτερη σειρά, μαζί με τον Bruce McLaren και την Cooper-Climax.
Ο αγώνας ξεκίνησε με τον McLaren να πετάγεται μπροστά και τους Gurney, Surtees να ακολουθούν. Ο Hill αντιμετωπίζει πρόβλημα με το συμπλέκτη της BRM, και για δεύτερο συνεχόμενο αγώνα, μένει στην εκκίνηση. Οι Ferrari και οι Brabham έδειξαν από την αρχή ότι είναι πολύ γρήγορες στη Monza, έτσι ο Gurney μαζί με τον Surtees ξεφεύγουν στην κορυφή. Ο McLaren δέχεται την πίεση του Clark, ο οποίος έχει ανέβει κάποιες θέσεις, όταν στον 27ο γύρο ο Clark εγκαταλείπει για τρίτη συνεχόμενη φορά από πρόβλημα στον κινητήρα της Lotus-Climax.
Ο Jack Brabham έκανε πολύ καλό αγώνα και ανέβηκε μέχρι την 4η θέση, αλλά ένα μηχανικό πρόβλημα τον ανάγκασε να εγκαταλείψει στον 59ο γύρο. Ο Surtees, παρά την πίεση του Gurney, πήρε τη νίκη, ενώ την τρίτη θέση προς τέρψη των Ιταλών φιλάθλων πήρε ο Bandini, ο οποίος είχε μια σκληρή μάχη με τον Ginther. Πολύ καλή ήταν η εμφάνιση του Ludovico Scarfiotti ο οποίος έφερε την τρίτη Ferrari 156 στην 9η θέση. Η νίκη του Surtees έφερε τη Ferrari στην κορυφή της βαθμολογίας κατασκευαστών, ενώ πλησίασε τους δύο πρωτοπόρους στην κατάταξη των οδηγών.
FORMULA 1 |
|
 ΑΓΩΝΑΣ:
6/9/1970
Όταν οι ομάδες συγκεντρώθηκαν στη Monza, το θέμα συζήτησης ήταν η απόδοση της νέας Tyrrell 001, η οποία είχε πιάσει στον...ύπνο τον κόσμο της Formula 1, όταν ανακοινώθηκε ότι τα είχε πάει καλά στον αγώνα Oulton Gold Cup, μια εβδομάδα μετά το αυστριακό Grand Prix. Το γεγονός αυτό, έπεισε τον Ken Tyrrell να θέσει στη διάθεση του Jackie Stewart ένα από αυτά τα μονοθέσια. Ο Σκωτσέζος το δοκίμασε την Παρασκευή αλλά αντιμετώπισε αρκετά μηχανικά προβλήματα και ο Stewart έμεινε με την March.
Το Σάββατο ήταν μια τραγική μέρα. H Lotus του Jochen Rindt, έφυγε σαν βέλος όταν τα φρένα του δεν υπάκουσαν. Το μονοθέσιο κατέληξε στα προστατευτικά κυγκλιδώματα όπυ διαλύθηκε. Ο Αυστριακός εξέπνευσε κατά την μεταφορά του στο νοσοκομείο. Η Lotus απέσυρε όλα τα μονοθέσια της από τον αγώνα.
Στην σκιά του 3ου τραγικού δυστυχήματος της χρονιάς, κανένας δεν μπόρεσε να νικήσει τον Ickx στα δοκιμαστικά, παρά το γεγονός ότι απειλήθηκε πολύ από τον Rodriguez, ο οποίος ήταν τελικά 2 δέκατα πιο αργός. Ο Regazzoni πήρε την 3η θέση και ο Stewart την 4η. Την 3ης σειρά της εκκίνησης μοιράστηκαν οι Giunti και Οliver.
O Ιckx πήρε την πρωτοπορία αλλά στον 6ο γύρο τον προσπέρασαν οι Rodriguez και Stewart. Τη στιγμή που έδιναν τη δική τους μάχη για την πρωτιά ο Regazzoni τους αιφνιδίασε και τους προσπέρασε στον 10ο γύρο. Η μάχη του slipstreaming ανάμεσα στους τρείς κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον, ώσπου ο Μεξικάνος αναγκάστηκε να εγκαταλείψει στον 13ο γύρο, όταν έσπασε ο κινητήρας του. Stewart, Regazzoni, Oliver και Ickx ήταν το νέο γκρούπ της πρωτοπορίας. Ο Oliver ήταν αυτός που βρισκόταν στην 1η θέση, αλλά στον 37ο γύρο ο κινητήρας του τον πρόδωσε. Ο Ickx είχε ήδη αποσυρθεί από τον 26ο γύρο(συμπλέκτης), με συνέπεια η μάχη πλέον να επικεντρωθεί στους Stewart, Regazzoni και Hulme. Στους τελευταίους γύρους ο Ιταλός ξέφυγε από τον Σκωτσέζο και πήρε τη νίκη, ενώ τρίτος τερμάτισε ο Beltoise.
FORMULA 1 |
|
 ΑΓΩΝΑΣ:
6/9/1987
Στην Ιταλία, στον ενδέκατο αγώνα της χρονιάς, υπήρχαν ενδιαφέροντα θέματα τόσο εκτός πίστας, όσο και εντός αυτής. Η είσοδος της Coloni με τους ατμοσφαιρικούς κινητήρες και με τον Nicola Larini στα πηδάλια του μονοθεσίου δεν έφερε κάποια τρανταχτή έκπληξη, έτσι όλες οι συζητήσεις περιστράφηκαν γύρω από την απόφαση της Honda, που ανακοίνωσε πως το 1988 δεν θα προμήθευε με κινητήρες την Williams και θα τους έδινε στη McLaren.
Αυτό ήταν αρκετά ενδιαφέρον αφενός γιατί οι Ιάπωνες είχαν έναν ακόμη χρόνο συμβόλαιο με τον Sir Frank Williams, αφετέρου δε ο Piquet είχε ήδη συμφωνήσει με τη Lotus για να αντικαταστήσει τον Senna και πολλοί θεώρησαν πως η Honda θα τον υποστήριζε καθώς θα ήταν οδηγός της και την επόμενη χρονιά σε αντίθεση με τον Mansell. Η ιαπωνική εταιρεία διέψευσε αυτές τις φήμες, όμως το ότι ο Piquet ήταν εκείνος που χρησιμοποίησε τις νέες αναρτήσεις της ομάδας και όχι ο Mansell, ο οποίος κράτησε τις παλιές, μάλλον ενίσχυσαν την περιρέουσα ατμόσφαιρα.
Στις κατατακτήριες ο Piquet ήταν πρώτος με ένα δέκατο διαφοράς από τον Mansell, τη στιγμή που ο Senna έχανε τη μάχη της τρίτης θέσης από τον Boutsen. Στον αγώνα ο Mansell ξεκίνησε καλύτερα, έχασε όμως μια αλλαγή και έδωσε στον Piquet την ευκαιρία να περάσει ξανά πρώτος, ενώ λίγο αργότερα στην προσπάθεια του Berger να περάσει δεύτερος εμπρός από τον Mansell ο Βρετανός άλλαξε τη γραμμή του και η επαφή ήταν αναπόφευκτη. Το αποτέλεσμα ήταν να ευνοηθεί ο Boutsen και να περάσει πίσω από τον Piquet.
Η κατάταξη έμεινε έτσι για αρκετούς γύρους και όταν άρχισαν τα pit stop, εκείνος που βρέθηκε επικεφαλής ήταν ο Senna. Ο Βραζιλιάνος έδειξε πως ήταν σε θέση να μην σταματήσει για νέα ελαστικά, κάτι που είχε κάνει και στο Μονακό και στο Detroit, σε ένα ντουμπλάρισμα όμως στην Parbolica βγήκε εκτός δρόμου και ταλαιπώρησε σημαντικά τα ελαστικά του. Φυσικά τον προσπέρασε και ο Piquet, έτσι παρά τις προσπάθειες του Senna, τα βραζιλιάνικο 1-2 το οδήγησε τελικά ο Piquet. Τρίτος ήταν ο Mansell και τέταρτος ακολούθησε ο Berger με τη Ferrari.
FORMULA 1 |
|
|
|
